تخریب هدفمند دانشمندان علمی ایران

ارتباط بین مقام اولی ایران در تولید علم و آسیب اخیر به دانشمندان ایرانی چیست؟

 

طبق آخرین گزارش ارایه شده در سایت Scimago که به بررسی رتبه علمی و میزان مقالات تولید شده هر کشور می پردازد، ایران در جایگاه اول منطقه و قبل از ترکیه قرار گرفته است، بطوریکه مجموع تولیدات علمی ایران در سال ۲۰۱۵ ،  ۳۹۷۲۷ و مجموع تولیدات علمی کشور ترکیه ۳۹۲۷۵ مقاله بوده است. از سوی دیگر در دو روز گذشته گزارشی حاوی سرقت علمی در ۵۸ مقاله ایرانی از سوی ۲۸۲ نویسنده ایرانی در مقاله Nature منتشر گردیده است که حکایت از یک رسوایی علمی برای جامعه داشگاهی ایران دارد. حال سوال اساسی که در ذهن بوجود می آید این است که بدنبال کسب این موفقیت بی نظیر علمی برای ایران، جریان سازی اخیر برای تخریب وجهه علمی ایران با کدام نیات و اهداف از پیش تعیین شده صورت پذیرفته است؟ چه گروه ها و جریاناتی مخالف پیروزی و موفقیت علمی ایران و درصدد تخریب کاملا برنامه ریزی شده وجهه علمی کشور در مجامع بین المللی هستند؟

آنچه که هویداست و در مقاله Nature بدان اشاره شده است همه این ۵۸ مقاله توسط یک تیم هدایت و برنامه ریزی شده اند و بسیاری از نوسندگان اصلی مقالات در جریان اقدامات خلاف اخلاق در نشر بانیان اصلی این فتنه علمی نبوده اند و در اکثر موارد اظهار بی اطلاعی نموده اند؟ حال باید دید که جریان هدایت شده تخریب دانشمندان علمی ایران که اسامی ۲۸۲ نفر از آنها تاکنون منتشر شده است ازسوی کدام مجموعه برنامه ریزی شده است؟ هرچه هست بی ارتباط با موفقیت علمی اخیر ایران نیست.

5 Comments

  1. سلام
    چرا اینقدر به دنبال جو سازی هستیم. این مجلات و پایگاههای انتشاراتی پرده از واقعیتی کثیف برداشتند که سالها در کشور با آن دست به گریبانیم.تاسیس واحدهای آموزشی بنام موسسه و دانشگاه در هر گوشه از کشور و سوق دادن جوانان به سمت کلاسیهای بی ارزشی که چیزی عاید مملکت نمی کند، هجوم کارکنان دولت و حتی نمایندگان مجلس جهت اخذ مدرک برای رسیدن به جایگاههای رفیعتر حقوقی و افزایش بی سابقه تعداد دانشجو (نما) در این موسسات و حتی دانشگاههای دولتی، غیررقابتی بودن دانشگاهها و وجود قوانین مضحک و بی ارزش وزارتخانه ها در افزایش تعداد مقالات بی ریشه و تشویق اساتید و دانشجویان در ایجاد رانت علمی همه و همه علت اصلی نابسامانی علم در ایران است. بهتر است به جای متهم کردن دیگران به خود سوزنی بزنیم و ریشه های فساد را از بین ببریم. وزارتخانه ها باید فشار را از دانشجویان در ارائه مقالات تحقیقاتی از پایان نامه ها بردارند بلکه در عوض از استاد بخواهند به جای نوشتن چندین و چند مقاله و کمیت بیشتر در تعداد مقالات، یک مقاله با کیفیت بالا مثلا” if=3 برای دانشیاری و if=5 برای استادی در یک ژورنال با کیفیت عالی (Q1) و چاپ در مجله یکی از ناشران معروف مثل الزویر یا اشپرینگر ارائه نمایند.
    اینکه ایران جایگاه اول منطقه ای را به لحاظ تولیدات علمی دارد به تنهایی کافی نیست در همان گزارش اگر کیفیت مقالات را در سال ۲۰۱۵ ببینید متوجه خواهید شد در بسیاری از موارد جایگاه ایران در رتبه تقریبا ۲۰۰ قرار دارد. متاسفانه متولیان پژوهش کشور به جای اینکه قوانین مناسب پژوهشی را وضع کنند خود بنام مرکز تحقیقات کارخانه تولید مقاله باز کردند و در همین سال ۲۰۱۶ بیش از ۳۰ مقاله بنام خود ثبت کردند. ریشه فساد اینجاهاست که باید برداشته شود. وگرنه با جمع کردن چند تا پایان نامه نویس جلوی این دانشگاه و آن دانشگاه مشکلی حل نمی شود.

    • احسنت به برادر عزیزم معلم. من دانشجوی دکترای دانشگاه تهرانم و خدوم با زحمت دو مقاله منتشر کردم و هر مقاله حدود یک ماه با مطالعه و بررسی متون و بعد از تسلط به موضوع با شوق نوشتم. البته به اجبار اسم اقایون هم نوشتم

  2. به نظر من اخبار منتشر شده در رابطه با مشکلات داوری مقالات، که این گزارش و هتک حرمت یک حرکت کاملا سیاسی و برنامه ریزی شده از سوی سر دبیر و ادیتوریال بورد این مجلات است که سیاست های دولت امریکا و رژیم صهونیسیتی را دنبال می کنند و از این طریق قصد دارند که وجهه علمی و تحقیقاتی ایران را تخریب نمایند. آیا فقط در تمام این کره خاکی تنها مقالات نویسنده های ایرانی مشکل دار بوده و کشور های دیگر مثل ایالات متحده، چین، هند و … این مشکل را نداشته اند و اگر داشته اند چرا اسمی از آنها در این برهه از زمان نیامده است؟
    همچنین اگر ادعای دال بر سرقت علمی هست چرا پس مستندات ارایه نمی شود؟
    ما هنوز در یک دوگانگی مبهمی در مبحث استناد به نویسنده مقاله قرار داریم مثلا اگر یک مطلبی از یک نویسنده ارایه شود و رفرنس داده شود می‌گویند کپی و سرقت علمی است! و از طرف دیگر اگر فردی برداشت خود را از مطالب مقاله نویسنده ای در مقاله خود بیاورد و رفرنس بگذارد می گویند که این مطلب در مقاله فلانی نیست! و در این حالت چطور باید با این دوگانگی برخورد کرد؟؟؟!!!
    و یک مبحث دیگر اینکه در سراسر جهان تحقیقات همسو و همزمانی در یک زمینه خاص یا یک موضوع یا بیماری خاص در حال انجام است و نتایج این تحقیقات می تواند در نقاط مختلف جهان مشابه یا متفاوت گزارش شود. ماحصل تمام این تشابهات و تفاوت ها در داده ها و نتایج می شود یک مقاله متاآنالیز و مروری. نتیجه نهایی اینکه احتمال هر گونه نتایج مشابه و متفاوت در تحقیقات وجود دارد چرا که هزاران نفر به طور همزمان بر روی مبحث خاصی در حال پژوهش هستند.

    با کمی تامل در این مجلات متوجه می شویم که مقالاتی از محققان گرامی کشور ۳ یا ۴ سال پیش در این مجلات چاپ شده است که برخی از آنها حتی ۵ یا ۹ استناد خورده اند. وقتی استناد ها را دنبال می کنیم به این نکته پی می بریم که این استنادها از دیگر مقالات معتبر چاپ شده در مجلات دیگر و توسط نویسنده های کشورهای دیگر بوده است. سوال این است که چرا بعد از مدت ۱ سال یا ۴ سال و یا بیشتر این مجلات به مشکلات این مقالات اشاره می کنند؟
    همه ما می دانیم که هر مقاله ای قبل از اینکه چاپ شود یک سری مراحل را طی می کند مثلا:
    ۱٫ از لحاظ حیطه پژوهشی باید مرتبط با عنوان و اسکوپ مجله باشد.
    ۲٫ توسط نرم افزارهای بسیار قوی از لحاظ تکرار جملات، کپی و جملات مشابه و همچنین پلاجیاریسم توسط کارشناسان مجله و ادیتور مجله کنترل می شود.
    ۳٫ مقالات اورجینال از لحاظ کد طرح و کد اخلاق بررسی می شوند و نویسندگان باید کد اخلاق را برای ادیتور بفرستند.
    ۴٫ داوری و بررسی قسمت های مختلف مقاله توسط مجله صورت می گیرد (اکثر مجلات به داوران معتمد و مشخصی که با آنها همکاری می کنند میفرستند، اما برخی از مجلات به نویسنده پیشنهاد می کنند که خود نویسندگان، داور معرفی کنند؛ طبیعی است که نویسندگان افرادی را بعنوان داور معرفی می کنند که آشنا باشند و فرآیند داوری را سریع انجام دهند. چناچه شما داور معرفی کنید ادیتور مجله مقاله را نیز به یک سری افراد دیگری ارسال می نماید و نهایتا نتیجه تمام داوری ها گردآوری شده و برای نویسنده ارسال می شود و نویسنده ها باید جواب کامنت ها و سوالات را داده و مجددا برای مجله ارسال نمایند. اگر جواب ها برای ادیتور و داورها قانع کننده باشد آن وقت ادیتور اکسپت صادر می کند و بعد از طی شدن مراحل proof reading و چک نهایی مقاله منتشر می شود.
    اما بعد از تمام این مراحل چرا باید مقالات retract یا حذف شوند و مشکل دار تلقی گردند؟

    در آخر به این نتیجه می رسیم که هر مقاله ای تمام این مراحل را طی کرده است و از نظر داوران و ادیتور مشکلی نداشته است و برخی مجلات اهداف سیاسی دولت های صاحب قدرت را دنبال می کنند. همه ما ایرانیان می دانیم که کشور ما از جنبه های علمی و دانش گام های قابل توجهی را در منطقه و جهان برداشته است و دولت های غربی در پی نتیجه نگرفتن از تحریم ها و فشارهای خود و عدم رعایت قوانین بین المللی در مسایل مختلفی از جمله برجام با راهکارها و شیوه های جدید در فکر تخریب چهره علمی_ سیاسی کشورمان هستند. از اینرو در هفته های اخیر با شکست دولت های غربی در مسله برجام و عدم توقف رشد خوب و قابل توجه کشور در تمام زمینه های علمی و اجتماعی و سیاسی و … با راهکارای جدید در فکر اعمال فشار و تحریم های اجتماعی، علمی و فرهنگی هستند.
    یادمان باشد که این کشورها برای تخریب وجهه علمی مسلمانان و سرزمین ما از هیچ حرکت و اقدام شرم آوری دریغ نمی کنند و مجلات نیز برای کسب درآمد و جبران هزینه های خود به این پیشنهادهای شرم‌اور و حرکت های ننگین چراغ سبز نشان می دهند. از این طریق هم مجلات خود را دقیق و قوی تلقی می کنند و هم سودها و درآمدهای کلانی از دولت های پشت پرده این حرکت دریافت می‌کنند.

    • دکتر عبدی عزیز مساله خیلی ساده تر از این حرفاست. ما در دو جای عمده مقاله علمی از مقالات دیگر استفاده میکنیم. یکی در مقدمه و یکی در بحث. از آنجا که زبان اصلی ما نیست تسلط کافی هم نداریم و غیره معمولا patch writing وgoogle translate و paraphrase یا rewrite میکنیم. اونها به این میگن پِلیجریزِم.

  3. خود شکن آینه شکستن خطاست
    با نیت و هدفی که این افشاگری صورت گرفته است ماهیت تحقیقات الکی برخی را که حتی روی کاغذ هم صورت نمی گیرد افشا کرده است مقالات بسیار افراد دارای رانت قدرت خود از نشانه های این فساد است……

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*